نمایش ضعیف داماش حتی در بازیهای خانگی باعث شده حمایت هواداران نیز نتواند به تیم کمک کند و این مسئله نشانهای جدی از بحران فنی عمیق در تیم است.
داماش گیلان در فصل جاری لیگ یکی از بحرانیترین مقاطع تاریخ خود را تجربه میکند؛ دورهای که با حضور داوود مهابادی روی نیمکت، نهتنها نشانهای از بهبود دیده نمیشود بلکه نتایج و عملکرد تیم، زنگ خطر سقوط زودهنگام را به صدا درآورده است.
مهابادی در شرایطی هدایت داماش را پس از حواشی دیدار با نساجی و جدایی علی نظرمحمدی پذیرفت که از ابتدا با مشکلات این تیم آشنا بود؛ او پیش از امضای قرارداد، ترکیب بازیکنان را دیده و از مشکلات مالی، مدیریتی و مالکیتی باشگاه اطلاع داشت، مشکلاتی که تازه و اتفاقی نیست و داماش طی سالهای گذشته بارها با بحرانهایی همچون اعتصاب بازیکنان و ناپایداری مدیریتی روبهرو بوده است.
با این حال، آنچه نگرانکننده است اینکه حتی در سختترین فصلهای گذشته نیز داماش چنین نتایج ضعیفی را تجربه نکرده بود، این تیم در دوران حضور مهابادی تاکنون ۶ مسابقه لیگ برگزار کرده که حاصل آن ۴ شکست و تنها ۲ تساوی بوده است؛ آن هم برابر تیمهای پایینجدولی مس سونگون و شناورسازی.
این آمار نشان میدهد داماش حتی در برابر رقبای مستقیم خود نیز موفق به امتیازگیری نشده است، در جام حذفی نیز با شکست مقابل مس رفسنجان — تیمی که خود شرایط خوبی ندارد — از گردونه رقابتها کنار رفت تا ضعف فنی تیم بیش از گذشته نمایان شود.
خط حمله داماش نیز شرایط خوبی ندارد؛ تنها ۲ گل در ۶ بازی که یکی از آنها از روی نقطه پنالتی بوده و فقط یک گل در جریان بازی به ثمر رسیده است.
در مقابل، مدافعان تیم ۸ گل دریافت کردهاند تا مشخص شود سرمربی جدید نه توانسته مشکل گلزنی را حل کند و نه ساختار دفاعی را سامان دهد.
دیدار اخیر برابر پارس جنوبی هم نمونه روشن دیگری بود؛ داماش حتی با بهرهمندی از امتیاز میزبانی و حضور هواداران در رشت هم نتوانست عملکرد قابل قبولی ارائه دهد، تیم با رویکردی تدافعی وارد میدان شد اما نه در دفاع موفق بود و نه در حمله برنامه مشخصی داشت؛ نمایشی سردرگم که ضعف تیم را در هر دو فاز آشکار کرد.
تداوم این روند، داماش را خیلی زود وارد جدیترین چالش سقوط خواهد کرد. در فوتبال حرفهای، زمانی که تیم با نظر سرمربی قبلی بسته شده، مربی جدید معمولاً با ایجاد تغییر و شوک فنی، تیم را احیا میکند؛ اتفاقی که فعلاً در داماش رخ نداده است.
واقعیت این است که تنها اصلاحات جدی مدیریتی و فنی میتواند داماش را از این وضعیت نجات دهد، جالب اینکه یکی از مهمترین نقدها به علی نظرمحمدی، ورود به مسائل غیرفنی بود، اما اکنون به نظر میرسد مهابادی نیز بیشتر درگیر جلسات و موضوعات غیرفوتبالی است تا تمرکز کامل بر آمادهسازی تیم داخل زمین داشته باشد.
اگر تصمیمی جدی برای تغییر در کادر فنی اتخاذ نشود، داماش بیش از آنکه قربانی مشکلات ساختاری باشد، قربانی تصمیمات فنی اشتباه و ناتوانی در ایجاد تحول خواهد شد؛ مسیری که میتواند سرنوشت این تیم ریشهدار را خیلی زودتر از پایان فصل به سمت سقوط سوق دهد و کام هواداران پرشمار و وفادارش را تلخ کند. هوادارانی که سالها با وجود همه مشکلات کنار تیم بودهاند و بقا در لیگ دسته اول حداقل انتظار آنها از مالک و مدیران باشگاه است.
با توجه به شرایط حساس کنونی، به نظر میرسد مسئولان ورزش و فوتبال گیلان باید هرچه سریعتر به موضوع ورود کنند و از فرصت محدود نیمفصل برای تغییرات مدیریتی و فنی استفاده کنند؛ تغییری که میتواند داماش را از بحران فعلی خارج کرده و امید را به هواداران بازگرداند.
/تسنیم
