چرا برخی از افراد، سریع‌تر فکر میکنند؟

مغز انسان دائماً اطلاعاتی را که با سرعت‌های بسیار متفاوتی به دست می‌رسند، مدیریت می‌کند. در حالی که یک صدای بلند نیاز به واکنشی در کسری از ثانیه دارد، تفسیر یک جمله پیچیده به پردازشی کندتر و تأملی‌تر نیازمند است.

 به نقل از SciTechDaily، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که توانایی مغز برای تفکر سریع و کارآمد، به چگونگی ادغام این سیگنال‌های سریع و کند بستگی دارد.

این پژوهش بر روی یک ویژگی بنیادین مغز به نام «مقیاس‌های زمانی عصبی ذاتی» (INTها) متمرکز بود. مناطق مختلف مغز اساساً طوری برنامه‌ریزی شده‌اند که روی «ساعت‌های» داخلی متفاوتی کار کنند: برخی مناطق تقریباً بلافاصله واکنش نشان می‌دهند (مقیاس‌های زمانی کوتاه)، در حالی که برخی دیگر برای پردازش زمینه و معنا، اطلاعات را برای مدت طولانی‌تری نگه می‌دارند (مقیاس‌های زمانی بلند). برای اینکه مغز بتواند افکار و اقدامات منسجمی تولید کند، باید این ریتم‌های متنوع را به‌صورت روان با هم ترکیب کند.

دانشمندان با تحلیل اسکن‌های مغزی ۹۶۰ فرد، نقشه‌های دقیقی از «سیم‌کشی» عصبی هر فرد، که به آن «اتصال‌ساختار» (Connectome) می‌گویند، ترسیم کردند. آنها کشف کردند که کلید کارایی شناختی، در اتصالات ماده سفید مغز نهفته است که این مناطق سریع‌پرداز و کندپرداز را به هم پیوند می‌دهند. هرچه سیم‌کشی مغز یک فرد بهتر با مقیاس‌های زمانی طبیعی مناطق مختلف همخوانی داشته باشد، مغز آن فرد می‌تواند کارآمدتر بین الگوهای فعالیت گسترده‌ای که با رفتار مرتبط هستند، جابجا شود.

نکته حیاتی این است که این سازمان‌دهی زمانی داخلی، از فردی به فرد دیگر متفاوت است. «افرادی که سیم‌کشی مغزشان با نحوه مدیریت مناطق مختلف برای اطلاعات سریع و کند، بهتر هماهنگ است، معمولاً ظرفیت شناختی بالاتری نشان می‌دهند»، لیندن پارکز، نویسنده ارشد این تحقیق توضیح داد. این یافته‌ها به ما کمک می‌کنند تا بفهمیم چرا افراد در توانایی‌هایی مانند تغییر وظیفه، سرعت یادگیری و انعطاف‌پذیری کلی ذهنی، این‌قدر با هم تفاوت دارند.