در دنیای پرهیاهوی هالیوود، این بار ایلان ماسک، چهرهای که کمتر در سکوت یافت میشود، مستقیماً به سراغ کریستوفر نولان رفته است. موضوع بحث؟ انتخاب لوپیتا نیونگو برای نقش «هلن تروا» در فیلم «ادیسه». ماسک این تصمیم را نه یک انتخاب هنری، بلکه «بزدلانه» و ترفندی برای چنگ انداختن به مجسمه طلایی اسکار دانسته است.
به گفته او، نولان، کارگردان مشهور، در ورطهی سیاستهای تنوعگرایی هالیوود غرق شده و برای راضی کردن داوران اسکار، حاضر شده تا از اصالت شخصیتهای کلیدی اساطیری، از جمله زیباترین زن تاریخ یونان باستان، چشمپوشی کند. این انتقادها زمانی جدیتر شد که تأیید رسمی حضور لوپیتا نیونگو در نقش هلن تروا، آن هم در روزهایی که بحث «ووک» (Woke) داغ است، منتشر شد. ماسک حتی پا را فراتر گذاشته و نولان را به خاطر ترس از برچسب نژادپرستی، «ترسو» خوانده و گفته است که هدف او صرفاً کسب جایزه است.
فیلم «ادیسه» که قرار است با نوآوریهایی چون فیلمبرداری کامل با دوربینهای آیمکس، تجربهای متفاوت به مخاطبان ارائه دهد، حالا در کانون این مناقشه قرار گرفته است. ماسک معتقد است نولان با نادیده گرفتن توصیفات دقیق هومر، نه تنها به اثر اصلی بیاحترامی کرده، بلکه اعتبار حرفهای خود را نیز زیر سوال برده است. او این رویکرد را نمونهای از سلطهی تفکر «ووک» بر هنر میداند؛ تفکری که به جای جوهر هنری، بر نمادگرایی هویتی تکیه میکند.
