سید رضا سید دانش:
نخستین بار در تاریخ فرهنگ گیلان،چه کسی وَ کجا،خواندن وُ نوشتن را به دیگران آموخت؟
بنا نهادنِ مکتب خانه وُ بعدها مدرسه،اولین بار، دغدغه ی چه کسی وُ کسانی بود؟
پاسخ شاید دشواروُ مبهم باشد،امّا مبرهن است ،بعد از پیدایی ی مکان های اولیه برای سواد آموزیِ مردمِ این سامان،کسانی بوده اند که به عشقِ توسعه بخشیدن به فرهنگ وُ تمدنِ گیلان وُ فرزندان سواد آموزِ آن، برای ساختنِ مدرسه،از شهر گرفته تا روستاهای دوردست،آستینِ همت بالا زده اند،که رنگین کمانِ علم وُ معرفت را، بر آسمانِ سبزوُ بارانیِ دیارمان بتابانند؛وَ چه نیکو بوده است فرجامِ این نور بخشی وُ نور افشانی که امروز، در راستایِ سرور آمیزِآن،برگزاریِ هجدهمین جشنوارۀ خیرانِ مدرسه ساز را،شاهد بودیم.
…جمع،جمعِ بزرگان بود وُ انسان های والایِ خداشناس وُ انسان دوست وُ خردمند وُ اهلِ معرفت وُ کرامتی که در چهره های صمیمی وُ دوست داشتنی شان، لبخندِ رضایتی،شکوفا شده،چون گل های بهاری،می دیدی.
آنان به انتشار نورِ خِرَدوُ معرفت،هرچه که در توان داشتند،در راهِ دانایی ی فرزندانِ این بوم وُبَر،که فردای روشن تر،از کیف وُ کتاب وُ دفتروُ مدادشان طلوع خواهد کرد،بذل کرده بودند.
در این جمع بزرگ،بودند کسانی که حتی از داراییِ اندک خود،بخشی را برای کمک به امر مدرسه سازی و نوسازی مدارس،اهدا کرده بودند بی هیچ توقع وُ ادعا وُچشمداشتی. که معامله،معامله ی با خدا بودوُ سود آن، همانا جلب رضایت خالق شان همچنان که در آیه ۲۹سوره فاطر از انفاق مال در راه خدا به عنوان تجارتی کساد ناپذیر یاد می شود که هرگز زیانی در آن راه نمی یابد و بازار آن کساد نمی شود…
و کلام آخر این که سپاس ! ای اَبَر انسان های سخاوتمندِ اهلِ فرهنگ …
و مولای عشق یارتان…
سید رضا سید دانش – فعال فرهنگی و رسانه ای