مهیار مرادی: در مباحث مدیریت شهری و برنامهریزیهای کلان هرگاه سخن از شهروندمداری به میان میآید بیدرنگ ذهن اکثریت افراد به سوی شهروندان و خدمت به مردم معطوف میگردد و کمتر به خدمتدهندگان که خود نیز شهروند محسوب میشوند توجه میگردد که یکی از مصادیق آن در ارائه خدمات شهری (جمعآوری زباله و نگهداری فضای سبز) به شهروندان است که این مهم توسط یکی از محرومترین اقشار جامعه یعنی کارگران زحمتکش شاغل در شرکتهای پیمانکاری خدمات شهری و فضای سبز انجام میشود که حاصل آن زیبایی فضاهای شهری و ارتقای وضعیت بهداشت زیستبوم کلان شهر رشت است.
در چند سال اخیر بیتوجهی و اهمال پیمانکاران خدمات شهری و متولیان این کار (شهرداری و شورای شهر رشت) و همچنین بیاحتیاطی خود پاکبانان موجب حوادث ناگوار ترافیکی برای این قشر مظلوم و زحمتکش شده است. نوع و ماهیت شغلی این کارگران که در خیابانها و معابر و همچنین ساعات کاریشان که عمدتا ساعات پایانی شب و اولیه صبح است موجب افزایش آمار این حوادث در شهر رشت شده است.
اما سوال مهمی که در ذهن متبادر میشود این است که اساسا چه اقدامات پیشگیرانهای در این زمینه انجام شده است؟ شهرداری و شورای شهر رشت که از متولیان این امر محسوب میشوند باید نظارت بیشتری بر این موضوع داشته باشند و از پیمانکاران مطالبهگری داشته باشند که حداقل ایمنی و تجهیزات کار مانند لباسهای استاندارد، شبنما و چراغدار برای پاکبانان فراهم شود. اگر تا کنون چشممان را بر روی تهدیدات متعددی چون عوامل شیمیایی و بیولوژیکی که به علت کمبود تجهیزات این قشر زحمتکش را تهدید میکند بستیم دیگر نباید از خطرات ترافیکی به راحتی گذشت.
آمار رسمی نشان میدهد حداقل دو مورد تصادف شدید در سه ماه اخیر برای پاکبانان شهر رشت رخ داده است که یکی از آنها در دی ماه در منطقه ۵ موجب قطعی پای پاکبان شده و دیگری در اواخر بهمن ماه منجر به آسیب شدید پاکبان شده است که این آمار نگران کننده است.
متاسفانه علیرغم تماسهای متعدد موفق به گفتگو با فاطمه شیرزاد رئیس کارگروه حمایت از اقشار آسیبپذیر و رضا رسولی رئیس کمیسیون حمل و نقل شورای شهر رشت نشدیم تا بسیاری از سوالات ما درباره اقدامات انجام شده و برنامههای آتی برای ایمنی و حفظ جان پاکبانان بدون پاسخ بماند.