عکسی از فرماندار سابق شیراز که به کمک مردم مانع از تخریب تخت جمشید شده بود در فضای مجازی به شکل گسترده ای پخش شد و مردم هم به شکل گسترده به تعریف و تمجید این شخصیت بزرگ پرداختند که در دفاع از هویت ملی ما کار بزرگی انجام داده است .
ناگهان به یاد مقاله ای از جناب سریع القلم افتادم با نام ناسیونالیسم احساسی و عقلانی. ایشان نگاه جامعه شناسی بسیار خوبی نسبت به میهن پرستی احساسی ما ایرانیان ارائه کرده اند.
ایشان ناسیونالیسم در بعضی کشورهای پیشرفته را عقلانی دانسته و همین امر رو باعث پیشرفت مردمان آن سرزمین میدانند.
مثل ارجعیت داشتن منافع ملی به منافع شخصی چیزی که در ایران یک آرزوی دست نایافتنی به نظر می رسد.
چند روزی است خانه میرزا یوسف خان شبان از خوانین شفت و اولین شهردار فومن در رشت بدست یک بساز و فروش خراب شده است.
خانه ای با قدمت بیش از ۱۵۰ سال که امان پیدا نکرد تا نشانی از هویت مردم گیلان باشد.
البته در این چند سطر بنا ندارم از ضعف میراث و شهرداری منطقه دو رشت صحبت کنم. چون اگر ما واقعا احساس مسئولیتی نسبت به هویت خود داشتیم امروز میراث فرهنگی و شهرداری منطقه ۲ همدیگر را متهم نمی کردند.
نمیدانم شاید باید کمی رگ غیرتمان به جوش آید تا بناهای تاریخی این شهر دیگر نابود نشود.
البته عده معدودی از فعالان فرهنگی برای بقا و ثبت بنا تلاش کردند تا این هویت بماند اما بدلیل تعلل و کمکاری مسولان متاسفانه تلاش این عزیزان به ثمر ننشست.
این شکست نه برای ان تعداد معدود علاقمند به هویت این شهر است بلکه شکستی برای تمام مردم این شهر است که اینگونه برای نفع شخصی خود هویت مان رو از بین می بریم.
ما مردم پر مدعا مغرور منافع پرست کی رگ غیرتمان به جوش می آید تا تعداد اندک خانه های باقی مانده از گذشته مان را حفظ کنیم.
شهری که روزی از قدم زدن در ان احساس دل بازی و رضایت می کردی به دلیل نگاه غلط مسئولین شهری و منافع طلبی ما مردم تبدیل نا همگون ترین شهر ایران شدیم.
جالب تر از همه مقاله شهردار سابق رشت که سودای بازگشت به شهرداری را دارد جالب بود کسی در زمان او مجوز تخریب صادر شده بود و سکوت کرد ناگهان دلسوز خراب شدن این بنا می شود و اشک… می ریزد.
خلاصه کلام اینکه کمی به خودمان آییم تا خانه شبان های دیگر به خاطر منفعت طلبی و عدم انجام وظیفه به ویرانی تبدیل نشوند.
ایمان یحیی زاده