دی ماه سال هزار وسیصد ونود وپنج ماه اندوه آزادی خواهان و سیاسیون روشنفکر و انقلابیون مبارز قرار گرفت.
فقدان آیت الله هاشمی رفسنجانی بی تردید خداحافظی مرد سیاست ومصلحت کشور بود. بدون تردید بازخوانی انقلاب اسلامی بدون تحلیل شخصیت برجسته روحانی سیاستمدار اول انقلاب و عالم برجسته سازندگی دوران پس از جنگ تحمیلی ، آیت الله هاشمی رفسنجانی، روایتی ابتر است.
بنظر میرسد دوران پس از ریاست جمهوری ایشان نیز دوران بسیار مهم و تاثیرگزاری می باشد. چون نسل سوم وچهارم انقلاب با پدیده به روزشده ای از «گفتمان انقلاب اسلامی» تحت عنوان کارگزاران انقلاب اسلامی مواجه شدند و توانستند مفهوم جدیدی از ارزشها را در آینده کشور رقم بزنند.
از این حیث آقای هاشمی رفسنجانی را میتوان موهبتی الهی برای انقلاب اسلامی دانست.
حال نسل جدید دولتمردان ومدیران جوان کشور باید فارغ از منافع زودگذر جناحی و قبیلهای، شخصیت مهمی چون مرحوم هاشمی، این انقلابی سالهای دور و سیاستمدار سالهای نزدیک، تبیین وتحلیل نمایند و از تجربیات و اقدامات گرانبهای ایشان سود برده و تصویری روشن و واقعی از سیر تحولات و تطورات انقلاب در اختیار نسلهای آتی قرار دهند.
اکنون که حدود یک سال از درگذشت آیت الله میگذرد ما مدیران جوان که سیاستها و سازندگی های ایشان را درک کردیم هنوز گامی را هم برای شناساندن ایشان برنداشته ایم و این دین کماکان بر گردن ماست.
انتخاب شایسته ایشان از سوی رهبر آگاه و فرزانه انقلاب بعنوان رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام و پیام عاطفی زیبای معظم له نشان از ضایعه بزرگ فقدان ایشان است.
حضرت آقا در قسمتی از پیام خود فرمودند: «هوش وافر و صمیمیت کمنظیر او در آن سالها، تکیهگاه مطمئنی برای همه کسانی که با وی همکار بودند به ویژه برای اینجانب به شمار میآید.»
هاشمی در یک کلام مرد مصلحت و سیاست بود و در تلاطم جریانات انقلاب علی الخصوص انحرافات بزرگ وکوچک رخ داده سالهای گذشته، توانست آرامش را به کشور به ارمغان بیاورد. اکنون برماست که این میراث بزرگ آزادی و استقلال را که هاشمی و همسنگرانش برایمان به ارمغان آوردند پاس داریم و حراست نمائیم.
منبع: همای گیلان
به قلم: دکتر محمدعلی خداجو بخشدارکومله