یک میدانیم که عوامل متعددی مانند ضعف تجهیز اصولی و مناسب در مبلمان شهری، وجود عناصر ناقض زیبایی و همخوانی با محیط، رنگآمیزی های غیراصولی و سلیقهای و عدم وجود رنگ شاخصهمند در شهر از مواردی ست که باید بهصراحت گفت همهی این ناملایمات به نوعی در بهوجود آوردن اغتشاشات دیداری نقش ویژهای ایفا کردهاند. طبیعت سبز به نوعی مهمترین عنصر تامین کنندهی تنوع رنگی در شهر رشت به حساب می آید. شایان ذکر آن که همین مهم در شکلدهی سیمای شهری نقش اساسی دارد، و البته نباید از طرفی غافل از ضعف زیباییشناسانه در مدیریت بود، همان رویهای که در طول سالیان سال، فضای سبز شهری را با عدم وجود اصول و ضوابط مرتبط با کاربرد رنگ در شهر مواجه کرده است. از این روست که فقدان این قواعد اثری مخرب در منظر عمومی شهر گذاشته است؛ در حالیکه اساساً این بخش از زیباسازی بهعنوان یک ضرورت نباید بر پایهی سفارش بالادست و سلیقهی مدیران و کارکنان سیما و منظر شهری بنا نهاده شود، وقتی میتوان از رویهای بر مدار دانش روز و سامانه و سیستم علمی_اجرایی تبعیت کرد.
مدیریت شهری هنرمحور در بخش زیباسازی شهر میتواند با بررسی هوشمندانهی بسترهای مناسب ِ رنگ پذیر شهر، توقعات موردی از فضاهای مختلف را برای مکان های شهری در جریان طراحی مطرح و تعریف نماید و به عنوان یکی از عناصر تلطیفکنندهی محیط، نقش مهمی را در تزئین ادوات و فضاها با هدف ایجاد و القای آرامش بصری به مخاطبان شهر ایفا کند. زیباشناسان معتقدند رنگها زبان احساسات ما هستند و میتوانند زندگی شهری را سر زنده کنند. رنگ علاوه بر اینکه بیان احساس ماست، بیان احساس شهر هم هست، بر همین اساس به کارگیری رنگهای مناسب میتواند در برجستهکردن زیباییهای شهر در نقطهای و در نقطهای دیگر سبب پنهانسازی عیوب طراحی شود.
در باور مدیریت شهری رشت، استفاده از رنگ به عنوان معضلی بدون پاسخ تلقی شده که سازندگان و شهروندان را به کاربرد غیر خلاق از این امکان سوق داده، بهگونهای که در مواجهه با سرعت زندگی و وقایع عدم توجه و تامل در این مهم ما را دنباله رو خود کرده است چرا که در سالهای گذشته اغلب مدیران از افراد غیرمتخصص در طراحی فضای شهری _ با وجود صرف هزینه و انرژی زیاد_ استفاده کردهاند، اکنون وقت آن رسیده که با توجه به نتایج تاسف بار به وجودآمده بهخود تلنگر زنیم و تذکر دهیم که در حیطهی رنگ، طراح شهری حکم نقاش را دارد که بر روی بوم سه بعدی کار میکند، بنابراین شایسته است در این خصوص توجهی ویژه داشت که رنگ در منظر شهری به شیوهای طراحی شود که شهروندان را ترغیب به حضورِ با طمأنینه در فضاهای شهری کند. امیدواریم، با اذعان به اینکه امروز شهر ما خاکستری و دارای اغتشاشات رنگی زیادی است بتوانیم در مدیریت شهری با بررسی و تهیهی ﻃﺮح ﺟﺎﻣﻊرﻧﮕ شهر _با توجه به اقلیم ، فرهنگ و هویت شهر رشت_ جهت دهی و دید کلانی را نسبت به موضوع رنگ بیابیم.
یادداشت: نینا پنجه ای