پس از مشاهده حضور گسترده مردم در مراسم راهپیمایی و بزرگداشت ٢٢ بهمن در سال ۱٣٩٧ همچون سالهای قبل در چهل سالگی انقلاب با وجود همه سختی ها و فشارها باز هم برای کیان انقلاب و حمایت از رهبری عزیز و شهدای والا مقام آن هم در زیر بارش باران، به عملکرد مسئولین فکر کردم.
ای کاش این مدیران ما نیز همانند مردم به وظیفه شان درست عمل می کردند و قطره ای نسبت به دریای لطف مردم همیشه در صحنه به فکر انقلاب و نظام و اسلام بودند. چرا که عملکرد انقلاب ما رویکردی از اسلام خواهد بود و در صورت تحقق پیروزی، اسلام پیروز خواهد بود. زحمات شهدا، علما، دانشمندان متدین و سربازان گمنام انقلاب چه وقتی به ثمر خواهد نشست؟ و مردم در چه زمانی آن را لمس خواهند کرد!؟
آری این مردم زحمتکش و سخت کوش که اکثر قریب به اتفاق دارای مشکلات اقتصادی فراوان نیز هستند و در زمانی که بیکاری بیداد می کند و اکثر خانواده ها دارای فرزند بیکار هستند باز هم اینگونه پرشور به راهپیمایی ٢٢ بهمن آمدند. چنین مردمانی ارزشمندترین سرمایه یک کشور هستند. حال اگر برای این مردم مدیرانی از جنس شهدای گرانقدر داشتیم و آنها اکنون در زمره مدیران و مسئولین بودند این مردم چه می کردند؟
امیدوارم که مدیران ما با نگاهی به عملکرد شهدا، اهدافشان، آرمان انقلاب و امام راحل (ره) ذره ای همانند انان عمل کنند و نیت و فکر و گام هایشان را برای رضای خدا بردارند؛ آن وقت هم برای خودشان و هم برای مردم لذت بخش خواهد بود. بدور از سیاست بازی ها و حزب نگری و قدرت طلبی که هم رضایت خالق را خواهند داشت و هم مخلوق.
در پایان آرزوی سرافرازی ایران اسلامی عزیز را از خداوند منان خواستارم.
ابوالفضل پور مجیب