روزنامه گلچین امروز در شماره هشتم مهرماه مطلبی با عنوان ‘کارمند نمونه یا نمانه!’ منتشر کرده است.
در این شماره از روزنامه گلچین امروز به نقل از ‘اکبر محبوبی فر’ نوشته شده است: عادت دارم برای قدردانی از دیگران اشتیاق نشان بدهم ، حتی در چیزهای کوچک نیز این روحیه در من وجود دارد به قول یکی از شعرای شیرین سخن ، گر سخت شوی ز کس نبینی نرمی / ور سرد شوی ز کس نیابی گرمی.
اما این موضوع مانع نمی شود در لحظه های شرجی زندگی، ناراحتی هایم را در چهره ام نشان ندهم، هر چیزی جای خودش را دارد ، دوست ندارم بی ربط و بی پایه به کسی کوشه و کنابه بزنم و از کاه ، کوه بسازم ، لیکن به انتقادهای سازنده و بدون غرض و مرض اعتقاد دارم.
از دیروز زندگی آموخته ام هر گونه شکایتی را در یک پرسش خلاصه کنم ، حالا تصور کنید در یک بخش خصوصی ویژه کارهای اقتصادی حضور دارید که معمولا آمد و شدها در این نوع تشکیلات زیاد است.
مقابل پیشخوان یا میز کار ، یک کارمند ، در واحد خدمات دهی ایستاده اید و به عنوان ارباب رجوع انتظار دارید به موقع پاسخ بشنوید، اما آقای کارمند آن قدر در برنامه ها و در سیستم رایانه غرق شده که فرصت نمی یابد نیم نگاهی هم به روبرو داشته باشد.
اجازه بفرمایید به خودم جرات بدهم و بگویم در آن زمان حضور مشتری یا همان ارباب رجوع با واژه های مزاحم و دردسر مترادف خواهد بود، این گفته ها یک جورهایی مرا به چند روز گذشته می برد ، مقابل میز متصدی امور بانکی ایستادم وقتی فرصت دست داد با سلام و احترام تقاضایم را عنوان کردم ، در یک کلام پاسخ داد و جالب این که در یک نوبت نگفت برای انجام کار چه ملاکی نیاز است و شاید هم حواسش نبود.
بالاخره با تهیه مدارک و مراجعه مجدد ، کارمند محترم با اشاره دست انجام کارم را به همکار کنار دستی اش سپرد ، سرش کمی شلوغ بود وقتی نوبت به من رسید از شیوه کار و نوع خدمات گله مند شدم ، سر صحبت که باز شد و دیالوگ ها کمی خودمانی تر ادامه یافت همکار کنار دست آقای کارمند گفت: گاهی آدم ها بی حوصله می شوند ، خیلی زود قضاوت نکن.
گفتم اگر ما مهارت پاسخگویی به مشتری و ارباب رجوع را نداشته باشیم دچار مشکلاتی خواهیم شد ، اخلاق بهترین و ارزنده ترین سرمایه است.
همکار کنار دست آقای کارمند گفت، او بهترین کارمند این واحد است و امسال به عنوان کارمند نمونه انتخاب شد!
گفتم شوخ طبعی ویژگی مهمی است که گاهی در گفت و شنود ها سبب انبساط خاطر می شود ، نمی دانم درست شنیدم؟ کارمند نمونه یا در جایگاهی که برای آقای کارمند تعریف شده است ، ‘نمانه’ به عبارتی نماند ، خیلی جدی پاسخ داد کارمند نمونه ! و ناخودآگاه هر دو خندیدم – کارمند نمونه ! کارمند نمونه !