هفته نامه واکنش در شماره ۵۵۸ خود، در یادداشتی به قلم مجید محمدپور با عنوان ‘ کم آبی در کشور و عدم اطلاع رسانی صحیح ‘ عواقب کم توجهی به این تنش اجتماعی را بررسی کرده است .
کم آبی و خشکسالی از یک سو و صرفه جویی نکردن مردم در شهر و روستا از سویی دیگر اوضاع را به سمتی هدایت می کنند که ظاهرا تا روز ها و هفته ها آب منطقه و شهری قطع نشود، خانواده ها متوجه این معنا نخواهند شد که امیدواریم تا دیر نشده با اطلاع رسانی مناسب گسترده و به هنگام این مشکل به افکار عمومی منتقل شود چراکه اگر مردم درست متوجه بشوند، حتما همکاری خواهند کرد.
گزارش های کارشناسان بخش آب حکایت از آن دارد که بسیاری از سدهای کشور هم اکنون کمتر از یک سوم آب دارند و آبهای زیر زمینی نیز بر اثر برداشت های مجاز و غیر مجاز به سرعت در حال تخلیه است .
اگرچه بخش عمده ای از آبهای سطحی و سد ها در بخش کشاورزی استفاده می شود ‘حدود ۹۰ درصد و برای این مسئله باید چاره اندیشی شود و فقط شعار و حرف نباشد’ اما استاندارد های مصرف آب در ایران نسبت به کشور های دیگر حتی کشور های پیشرفته بالا است.
نا گفته نماند متاسفانه ما ایرانی ها در مصرف آب ، مواد غذایی ، بنزین، حامل های انرژی و حتی لوازم آرایش و سیگار در جهان اول هستیم که باید سازمان های مسوول و تشکل های مرتبط در این راستا برنامه ریزی و چاره اندیشی کنند و این مهم به فرهنگ سازی از طریق آگاهی بخشی و اطلاع رسانی نیاز دارد.
ظاهرا کارهای ما مانند آن داستان لنبک آبکش شده که در دوره ابتدایی دهه ۳۰ و ۴۰ می خواندیم که هر روز هر مقدار کار می کرد آنرا مصرف می کرد.
نباید سمت و سوی کشور و فرهنگ مصرف اینگونه باشد که هر آنچه داریم مصرف کنیم و بگوییم خدا بزرگ و چاره ساز است که البته غیر از این نیست اما خداوند به ما عقل و هوش و قدرت تصمیم گیری و تصمیم سازی داده است تا منابع و از جمله منابع آبی را مدیریت و در مصرف آن صرفه جویی کنیم.
هر کسی در این رابطه باید مدیر خودش باشد و برای ریختن حتی یک قطره آب با وسواس احساس مسئولیت کند.
سازمان آب منطقه ای و آب و فاضلاب شهری و روستایی که به نظر می رسد در حد زیادی در خواب تشریف دارند، در این اوضاع و احوال به خود بیایند و به درستی و با درایت و هوشمندی با در اختیار گرفتن مدیران روابط عمومی آگاه به علم رسانه به مردم اطلاع رسانی کنند که بیکار نشستن و نظاره گر بودن به بهانه نداشتن بودجه و امثال آن چاره کار نیست .
مدیران آب در کشور و استانها و بخصوص در شمال کشور و گیلان حداقل به کارشناس های رسانه ای مراجعه کنند و چاره کار را جویا شوند و روابط عمومی ها نیز لطفا یک تکانی به خود بدهند.