رمزگشایی از یک رمزگشایی

آوای رشت:

درست در روز آخر منتهی به انتخاب شهردار توسط اعضای شورای شهر مطلبی در یکی از پایگاه های خبری گیلان منتشر شد که کمی جای تامل و تعمق داشت. مطلب «به راستی سیاسی ترین کاندیدای شهرداری رشت کیست؟» که بدون نام و هویت نویسنده چاپ شد منطبق بر هیچکدام از قواعد روزنامه نگاری و بازی سیاست با اخلاق نبود. در این مطلب کدهایی داده شد که معلوم بود منظور نظر نویسنده یا نویسندگان این مطلب کدام کاندیدا است و به سود کدام کاندیدای دیگر نوشته شد. اما قربانی واقعی این جدل تنها یک چیز بود:«اخلاق». از این رو نکاتی را ذکر می کنم خطاب به نمایندگان شورای شهر رشت و این سوال را طرح می کنم که آیا با خواندن نکات زیر باز به کسی رای خواهید داد که اخلاق در کنش سیاسی اش هیچ جایی نداشته باشد. آیا این شخص روزی دوستان امروزش را برای رسیدن به فردایی بهتر قربانی نخواهد کرد؟

• در این مطلب اتفاقات سال ۸۸ دستاویز قرار گرفت برای از میدان به در بردن کاندیدای رقیب. درست همان رویکردی که بعضی از نمایندگان با وزرای دولت روحانی انجام دادند. با این تفاوت که این بار کاندیدایی را متهم به حمایت از کاندیدای موردنظر سال ۸۸ کردند که اینک در انتخاب شهردار توسط اصولگرایان حمایت می شود. ظاهرا نویسندگان این نامه درصدد توجیه این قضیه هستند که کاندیدای خودشان یک اصولگرای تمام عیار است و دیگر کاندیداها حتی نصب به اصلاح طلبان رادیکال می برند. هرچند که هویت نویسنده معلوم نیست و هیچ هم بعید نیست که بعدها معلوم شود نویسندگان این مطلب خود در آشکار نام اصلاح طلب برخود نهاده اند اما به خاطر رسیدن به مطامع سیاسی حتی از هویت سیاسی خود هم عبور کرده و تنها قصد برهم زدن بازی به هر قیمتی را دارند.
• در گیلان ظاهرا باید منتظر هرچیزی بود. در ایام انتخابات مورد داشتیم که یک کانون تبلیغاتی با دو کاندیدای رقیب در آن واحد درحال همکاری بود. روزها بیلبورد انتخاباتی کاندیدای اصولگرا را در شهر بالا می برد و شب ها آن بیلبورد را پاره می کرد و عکس کاندیدای اصلاح طلب را نصب می کرد. از هر دو کاندیدا هم پول می گرفت بدون اینکه آن ها چیزی از این بازی کثیف بدانند. یا فرد دیگری که اینک به صورت کاملا مخفی پشت یکی از کاندیداها با چراغ خاموش درحال صحنه گردانی است و هیچ هم بعید نیست که در نوشتن مطلب مورد ذکر دخالتی داشته باشد در یکی از انتخابات مهم چندسال پیش ، خودش در یکی از ستادهای انتخاباتی حضور داشت و پدرش در ستاد انتخاباتی جناح رقیب. حتی نقل است از وی که دیگر کار برای انتخابات ریاست جمهوری سودی ندارد و باید فقط روی انتخابات شوراها و مجلس کار کرد. به این رفتار می گویند: «بی اخلاقی». شاید کاندیدایی که تن به بازی غیراخلاقی می دهد رقیبان را ناجوانمردانه از صحنه به در کند و خود بر مسند ریاست بنشیند و شاید هم توانایی بالایی در اداره شهر داشته باشد اما رفتار غیراخلاقی، سیاست را آلوده می کند، سیاست آلوده بر کارها اثر می گذارد و اهداف را بی بیراهه می کشاند. اگر در سیاست اخلاق نباشد وضع شهر ما رشت همچنان در بی اخلاقی تام و در فضایی نامبارک و آلوده می ماند. پس مهمترین وظیفه اعضای شورای شهر رشت جلوگیری از رواج بی اخلاقی است. مگرنه آنکه رواج بی اخلاقی در شورای شهر گذشته آن رسوایی را برانگیخت پس می تواند دامن این شورا را هم بگیرد. به همین دلیل اعضای شورای شهر می بایست در انتخابشان در وهله اول «اخلاق» را ملاک قرار دهند و کاندیداهایی را که مرتکب رفتارهای غیراخلاقی شدند غربال کنند.
• اعضای محترم شورای شهر رشت! به راستی مهم نیست که چه کسی شهردار رشت شود. آیا دوستتان باشد یا به شما و اطرافیانتان پیشنهادهای وسوسه انگیز و پست های بالا داده باشد. مهم این است که شهرداری انتخاب شود که سخت متکی به قواعد اخلاقی باشد. چنین شهرداری همواره خدا را ملاک قضاوتش و تصمیماتش قرار می دهد و آنگاه هیچ گاه دچار لغزش نمی شود. جامعه ما اینک به اخلاق نیاز دارد و شهرداری ما هم به مرد اخلاق. با این بازی های کثیف و مطالب غیراخلاقی نمی توان شهر را به توسعه رساند.