آوای رشت-معصومه پاداش ستوده:
رایزمن این دوره را متقارن با ظهور ارتباط جمعی میداند. به نظر او انسان #دگرراهبر دیگر تحت تاثیر شیوههای آموزش و پرورش و خانوادهها نیست بلکه شخصیت فرد تحت تاثیر دیگران شامل گروههای دوستی، همکاران و همسالان، نقش میپذیرد.
وسایل ارتباط جمعی این نقش را تکمیل و تقویت میکند. رایزمن میگوید: تمامی افراد در دوران دگرراهبر در یک چیز اشتراک دارند و آن هم نوع و نحوه نگرش ذهنیشان در ارتباط با همنوعانشان شکل میگیرد. انسان دگرراهبر برای یافتن هویت خود به #تایید_دیگران نیاز دارد به همین دلیل خود را به دامن تودهها میاندازد و تلاش میکند تا با دیگران #همرنگ شود.
وسایل ارتباط جمعی در جهت همسان کردن رفتارها به کار میافتد. پیشرفت در این جامعه وابسته به نظرات دیگران است و انسان سعی میکند تا شناخت خود را از طریق تصورات دیگران نسبت به خود به دست آورد. در این چنین جامعهای خانوادهها قدرت تاثیرگذاری خود را از دست میدهند.
خانوادهها فرزندان را ترغیب میکنند تا در تمامی موارد بهتر عمل کنند و موفق شوند چون خود الگویی ارائه نمیدهند، به وسایل ارتباطی جمعی رجوع میکنند و بچهها را به این وسایل میسپارند.
از آنجا که دیگر هنجاری برای حصول بر موفقیت وجود ندارد لذا انسانها منفعل و تاثیرپذیر شده تحت نفوذ رسانهها سعی میکنند خود را با جامعه همرنگ کنند در نتیجه #تودههای_تنها در شهرهای بزرگ شکل میگیرد.