صاحب مقصودی:
این روزها که بحران کرونا باعث شد، بیش از نود درصد رقابتهای ورزشی تعطیل گردند، فرصت مناسبی بود تا اداره کل ورزش و جوانان استان گیلان به ترمیم و بازسازی ورزشگاه های پیر استان و سالن های ورزشی نیمه کاره خود بپردازد، ولی متاسفانه متولیان امر، التفاتی به این موضوع نداشته و کمترین استفاده را از این تعطیلات اجباری کرده اند.
به گزارش خط اول ورزشی، اگرچه فوتبال گیلان با مدیریت مدیران ناتوانش، سالهاست از سطح اول فوتبال کشور، فاصله گرفته است، اما ششم آبان، رقابت های لیگ دسته اول فوتبال کشورمان در حالی قرعه کشی خواهد شد که چهار تیم گیلانی در آن حضور دارند. چهار تیمی که متاسفانه نه تنها از عزم جدی آنها برای صعود به لیگ برتر خبری نیست، بلکه سازمان ورزش نیز هنوز نتوانسته زیرساخت های حضور بدون دغدغه انان در جام آزادگان را فراهم نماید.
شاید از بین چهار تیم شهرداری آستارا، چوکای تالش، ملوان بندرانزلی و داماش گیلان، که امسال در لیگ یک حضور دارند، بهترین لجستیک از آن آستارایی ها باشد.
حدود چهار میلیارد تومان در سالهای اخیر برای ورزشگاه وحدت آستارا هزینه شده است و بالاخره این ورزشگاه از چمن مصنوعی مناسبی برخوردار شد، اما در بازدید ناظران سازمان لیگ از این ورزشگاه، ایرادهای ساختاری فراوانی از آن گرفته شد، مشکلاتی چون اتاق داوران، رختکن ها، فنس دور زمین و روشنایی ورزشگاه، از مهمترین مشکلات ابنیه ای استادیوم ورزشی وحدت استارا هست که متاسفانه در کمتر از بیست روز مانده به رقابتهای جام آزادگان، مجبوریم همچنان از آنها به عنوان مشکل یاد کنیم و معلوم نیست چه زمانی برای برطرف شدن آن قدم های سازنده برداشته خواهد شد.
مدیرکل ورزش و جوانان گیلان هم در نشستی که بیستم مهر ماه با مسئولان آستارا در این خصوص داشت، بیش از آنکه راهکاری برای حل این مشکلات داشته باشد، آب پاکی را روی دست فرماندار و نماینده این شهر ریخت و گفت: ورزشگاه با استانداردهای بازی های لیگ دسته اول فاصله دارد و با وجود تنگناهای مالی اداره کل ورزش و جوانان گیلان، ایرادات فنی ورزشگاه باید قبل از آغاز بازی های لیگ رفع شود.
قلعه عقاب ها هم اصلا اوضاع مناسبی ندارد، از بحث روشنایی و سکو و اتاق داوران و رختکن و فنس و سایر مشکلات ابنیه ای که بگذریم، این ورزشگاه یک مشکل بسیار مهمتر برای گرفتن تاییدیه سازمان لیگ دارد و آن هم ابعاد زمین مسابقه است که متاسفانه استاندارد نیست و بسیار کوچکتر از حد معمول است. خانم مدیرکل هم طبق معمول تنها آرزو می کند با یاری مسئولان شهرستانی بتواند این مشکلات را حل کند، وی در جلسه شورای اداری تالش گفته بود: برای میزبانی تیم فوتبال چوکای تالش در لیگ یک کشور به تداوم حمایتها و همگرایی مسئولان شهرستان جهت آماده سازی و استاندارد سازی استادیوم ورزشی نیازمندیم.
آنچه مشخص است باز هم تنگناهای مالی اداره کل اجازه عرض اندام به وی را نمی دهد.
متاسفانه چوکا از زمین های آستارا و انزلی هم بخاطر مشکلاتشان نمی تواند استفاده کند و برای میزبانی مجبور شد نام ورزشگاه سردار جنگل رشت را به سازمان لیگ ارائه نماید. سردار جنگل رشت هم با کوله باری از فرسودگی، امسال هم باید پذیرایی داماش و سپیدرود باشد و هم مهمان ناخوانده ای به نام چوکا را پذیرا باشد. اینجاست که آرزو می کردیم ای کاش مدیران توانمند ! ما ورزشگاه پیر عضدی رشت را که بدون مطالعه تخریب کرده اند، در این چند ساله، دستی به سرش می کشیدند تا در چنین روزهایی، این ورزشگاه دست گیر فوتبال گیلان باشد. متاسفانه عضدی منهای سکوهای تخریب شده، چمن مصنوعی بسیار بدی دارد که بلاشک کار از ترمیم گذشته و باید تعویض گردد.
مشکلات مشابه ای که در انزلی نیز با آن روبه رو هستیم و ورزشگاه پیر تختی، با روند کندی که جهت بازسازی در پیش گرفته، بعید است در سال آتی هم تکمیل گردد. از همین رو در ایام کرونا که تماشاچیان محروم از تماشای نزدیک بازی های تیم محبوبشان هستند، کارگران ساختمان این ورزشگاه اما تا مدتها بدون دغدغه بازی ملوانان را از نزدیک مشاهده خواهند کرد!
رییس غیرقانونی هیات فوتبال گیلان ممکن است در پاسخ به چرایی افت فوتبال این خطه روزه سکوت بگیرد، ولی یقینا از پاسخ به این سئوالات عمرانی استقبال خواهد کرد، چراکه به خوبی می داند طبق قانون ساخت و نگهداری از ابنیه ورزش کار اداره کل ورزش است نه هیات ها.
هرچه که هست اداره کل ورزش و جوانان گیلان در روزهایی که کمتر رقابت ورزشی برای برگزار کردن دارد، بهتر بود مدیرکل جوانش به جای اینکه مدام از عقد قرارداد با پیمانکار جهت بازسازی این ورزشگاه ها خبر دهد، چکمه اهنین می پوشید و از اتاق های وزارتخانه سهم جوانان گیلان را طلب می کرد تا این فرصت مناسب برای بازسازی ورزشگاه ها از دست نرود.