آوای رشت – حجت الاسلام مجتبی مومنی:
هرچند سادهزیستی برای تمام افراد جامعه ارزش محسوب میشود، اما برای مسئولان و مدیران جامعه، یک ضرورت است. امام علی (ع) میفرمایند: «خدا بر پیشوایانِ دادگر واجب فرموده خود را با مردمِ ناتوان برابر نهند تا مستمندی تنگدست را به هیجان نیارند و به طغیان واندارند» و در جایی دیگر میفرمایند: «خداوند مرا پیشوای خلقش قرار داده و بر من واجب کرده است که دربارهی خودم و خوراک و پوشاکم مانند مردمان ناتوان عمل کنم تا اینکه فقیر به سیرهی فقیرانهی من تأسی کند و ثروتمند به وسیلهی ثروتش سرکشی و طغیان نکند.»
به همین دلیل، وقتی به امام علی (ع) خبر میرسد که کارگزار او «عثمان بن حنیف» در بصره به میهمانی یکی از ثروتمندان آن شهر رفته که در آن میهمانی، غذاهای رنگارنگ تدارک دیده شده و جای فقرا خالی بوده است، او را سخت سرزنش و به وی گوشزد میکند که گمان نمیکردم تو میهمانی مردمی را بپذیری که نیازمندانشان به جفا رانده شدهاند.
بنیانگذار انقلاب اسلامی، امام خمینی (ره) نیز همواره بر سادهزیستی مسئولان و روحانیان تأکید مینمودند و آنان را از تجملگرایی برحذر میداشتند. ایشان دراینباره میفرماید: «من متواضعانه و بهعنوان یک پدر پیر از همهی فرزندان و عزیزان روحانی خود میخواهم که در زمانیکه خداوند بر علما و روحانیون منت نهاده است و ادارهی کشور بزرگ و تبلیغ رسالت انبیا را به آنان محول فرموده است، از زیّ روحانی خود خارج نشوند و از گرایش به تجملات و زرق و برق دنیا، که دون شأن روحانیت و اعتبار نظام جمهوری اسلامی ایران است، پرهیز کنند و بر حذر باشند که هیچ آفت و خطری برای روحانیت و برای دنیا و آخرت آنان، بالاتر از توجه به رفاه و حرکت در مسیر دنیا نیست.»