روزنامه آوای شمال در این تیتر خود آورده است : دولت سنت شکنی کند ، سخنرانان از گفتن مطالب خودداری کنند ، مجریان آستین بالا بزنند ، دولتمردان و نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی ریشه یابی کنند.

در بعد از انقلاب ، مسکن و اشتغال بزرگترین دغدغه دولتمردان بوده و هست ، چنانچه دکتر روحانی ریاست جمهور در نشست اخیر خود با رییس مجلس اشاره داشت : در بسیاری از مشکلات خصوصا در کاهش تورم تا حدی فائق آمدیم اما مشکلات اشتغال هنوز به قوت خود باقی است.

مدرس دانشگاه و اقتصاددان شهر ما ضمن بیان مطلب فوق افزود: چرا گفته می شود که دولت سنت شکنی کند و به حدود یک قرن قبل برگردد و دقت کند که حکومت پهلوی بعد از حکومت قاجار برای آباد نگهداشتن شهرها مغازه های فراوانی ساخت و به زور روستاییان را وارد شهر کرد و مغازه تحویل آنها داد ف حکومت دوم پهلوی نیز برای تخریب روستاها ، اشتغال و تولید در حاشیه شهرها و در مرغوبترین زمین های زراعی تعدادی واحدهای تولیدی ساخت و جوانان روستایی را جذب کار کرد و به مرور روستاها خالی از سکنه شدند و تولید به بوته فراموشی رفت، جوانان روستایی وارد شهرها شدند، بزرگترها به سن بازنشستگی بدون پشتوانه رسیدند و ادامه راه، جوانان روستایی موفق به اخذ مدرک تحصیل دانشگاهی شدند، مدرک برای آنها توقع ایجاد کرد و بناچار ترک دیار کردند؟!

مدرس دانشگاه اضافه کرد: هم اکنون سخنوران، اقتصاددانان و دلسوختگان برای عمران و آبادانی روستاها اکتفا به سخنرانی ، تشکیل جلسه ، همایش و سمینار نکنند که روستا محل تولید ، کسب و کار و اشتغال است بلکه بهتر است مجریان، مدیران ،مسوولان و دست اندرکاران از گفتن چنین واژه ای پرهیز کنند و آستین بالا برنند و روستا را در حقیقت آباد کنند و بانک ها به جای اینکه به پزشک وام بدهند تا در شهر مطب راه اندازی کند … به تجار وام بدهد تا در شهر مجتمع بسازد، به رانندگان وام بدهد تا برای جابجایی مسافر اتومبیل خریداری کند ، به مهندس وام بدهد تا دفتر شرکت راه اندازی کند، بهتر است از این قبیل کارها را دولت به طور مستقیم با مشارکت جوانان در قالب تعاونی در روستاها انجام دهد.

جوانان دارای مدرک روستایی را تشویق و جذب کار کنند حتی شهرنشینان را برای رفتن به روستا هدایت کنند تا جلوی مهاجرت نیز گرفته شود؟

مدرس دانشگاه با اشاره به نقش مسوولان افزود: ضمنا دولتمردان و نمایندگان ادوار گذشته و حال به خودشان بنگرند و ریشه یابی کنند که اهل کدامیک از روستاهای کشور و استان ها هستند.

بسیاری از همین قانون گذاران و مجریان از دل روستاها برخواسته اند و خود ، پدر یا جدشان روستایی بودند و امروز شهری و مرکز نشین شدند و روستای محل تولدشان را از یاد بردند و احیانا اگر گذرشان به محل تولدشان افتاد، آهی بکشند و بگویند من در این محل متولد شدم یادش بخیر چه ایامی بود و … باید به جای گفتن این کلمات همراه و همگام باشند و برای عمران و آبادانی روستاها پیش قدم شوند و روستایی را در روستا نگهدارند و همچنین روستاییان دارای نام و نشان برای خدمت به روستا برگردند.

این اقتصاددان افزود: در ابتدای مطلب گفتم که دولت باید سنت شکنی کند به همین دلیل بود که دولت تدبیر و امید باید به یک قرن گذشته برگردد و همانطوری که روستایی را به زور وارد شهر کردند ، امروز با احداث منازل مسکونی ویلائی البته به طور پراکنده ، واحدهای تولیدی کوچک ، بسته بندی ، تسطیح اراضی ، ماست بندی و دیگر واحدهایی که تولیدات آن در روستاها مهیا است، راه اندازی کنند و به جای ساختن مسکن مهر در شهرها با احداث منازل مسکونی به طور پراکنده در محل های تولید جوانان تحصیلکرده مرتبط به رشته های جنگلکاری ، جنگلبانی،محیط زیست ، شیلات ، کشاورزی ، دامپروری ، آبزیان و حتی صنعت را از شهر به روستا راغب کنند و در نقاط دور نگهدارند تا علاوه بر جلوگیری از مهاجرت تولید نیز جان دوباره بگیرد.

استاد دانشگاه اضافه می کند: از اینکه می گویم ویلاسازی شود آنهم به طور پراکنده به این دلیل است که اگر مجتمع سازی شود آنوقت به دلیل رشد جمعیت بعدها علاوه بر مشکلات زیست محیطی و تخریب ، زمین روستاها تبدیل به شهر خواهد شد.

اقتصاددان دلسوخته در پایان نیز گفت : می توان مقالات و مطالب را به درازا برد اما با زیاده گویی حوصله همگان به سر خواهد آمد لذا به اختصار اکتفا می کنیم ‘کم گوی و گزیده گوی چون در’ را از یاد نمی بریم؟!

منبع: روزنامه آوای شمال – هفدهم مهرماه ۹۳