می گویند نمی توان برگشت و آغاز خوبی داشت اما می توان شروع کرد و پایان خوبی داشت؛ این روزها تکرار پر بسامد شعر و موسیقی و تئاتر در گیلان بگونه ای است که وقت برای فرهنگ دوستان در سکوت نمی گذرد.
مجتمع فرهنگی هنری خاتم الانبیا(ص)رشت ماه هاست که ساکت نیست و هر بار پیاپی نوای کنسرتی ، آوای خوش تعزیه ای، کلام تئاتری و گاه خط به خط شعری و پرده پرده اکرانی گروه گروه مردمان را دستادست هم به خویش می خواند.
ایرانیان اگرچه نوستالژی گرا هستند اما این روزها گویی قرار است برای مردم گیلان خود نوستالژی شوند ؛ اجراهای متعدد کنسرت و گروه های متعدد تئاتر استانی و پایتخت ، اجرای جشنواره های متعدد تئاتر از خیابانی تا صحنه ای در حد و اندازه فاخرش حیرت بجا نهاده است.
استاد مجید درخشانی می نوازد و از پی اش استاد حسین علیزاده ساز شیدا می کند، همایون شجریان فرزند خلف می شود و نه فرشته ام نه شیطان آواز می کند، گروه های نو می آیند و گیتار دوئت می کنند و چار تار جان می گیرد و می خوانند جاری شو؛ سپردمت به جاده های رها ماییم و صراحت کهنه تازه شدن ببین به چشمت زوال خاطره را …،
به یاد دارم مصاحبه با زنده یاد استاد همایون خرم – نوازنده چیره دستی است که از دهه های پیشین موسیقی ایران را مو به مو شکافته و در گوشه گوشه جهان تأمل کرده و آثاری بسیار برای فرهنگ این مرز و بوم به جای نهاده است – را در شبی تابستانی در رشت که کوتاه سخن می گفت و همه به نغمه بود از آمیرزا عبدالله و آقا حسین قلی و درویش خان … ؛ و چه خوش تاکید می کرد که در آن زمان سازی به ساز دیگر تعلیم می دادند و موسیقی در خلوت و محافل خصوصی گسترش می یافت.
جایگاه موسیقی را آنچنان شرح می داد تا به علی نقی وزیری و استادخویش ابوالحسن صبا رسید و گفت: نخستین هنرستان موسیقی را در تهران علی نقی خان وزیری و دومین هنرستان موسیقی را استاد صبا به فرموده ایشان به دلیل موقعیت بالای فرهنگی گیلان در رشت بنا نهاد.
وی با چه شوری از تشکیل ارکستر ملی و تک نوازی های برنامه گل ها و استادان بزرگ موسیقی این مرز و بوم یاد می کرد و می گفت: خرده ای به علاقه موسیقی یایی جوانان امروز نیست.
استاد می گفت: باید فرصت ارایه و شناخت برای آنان فراهم شود که اگر چنین شود گام به گام در موسیقی عمیق می شوند و آنگاه آنانی که عشق می ورزند، خلق می کنند چراکه ذات موسیقی ایرانی ابداع و نوآوری است.
استاد معتقد بود: جهانی شدن موسیقی ایرانی آسان نیست و هارمونی موجود بیان کننده تمام موسیقی ایرانی نیست.
وی افزود: موسیقی ایرانی برای ارایه جهانی عشق می خواهد و مدیریت بسیط و اگر عشق نبود، موسیقی ایرانی هیچ گاه به وضع کنونیش نیز نمی رسید .
وی ادامه داد: موسیقی دانانی نیاز است تا به هنر خویش گوش ها را در دیار غرب به گوشه گوشه موسیقی ایرانی آموخته نمایند.
استاد بیان می کند: موسیقی اصیل ایرانی همچون آب زلالی است که به تشنگی درونی شنونده پاسخ لازم را می دهد و او را با خود حقیقی خویشتن آشتی می دهد.
این روزها سرزمین کوچک جنگلی پروفسور سمیعی، اکبر رادی، فریدون پوررضا، ناصر مسعودی، کیومرث صابری فومنی، آیدین آغداشلو، حسین محجوبی و … رپرتوآر(اجراهای بهم پیوسته) شعر ، موسیقی، تعزیه ، خط ، تئاتر و … شده است .
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان توضیح می دهد: مدیریت بر اهالی فرهنگ و هنر معنا ندارد بلکه مدیریت در کنار این قشر معنا می یابد.
‘ فیروز فاضلی’ در موضوعی با مضمون تغییر فضای فرهنگی در استان با خبرنگار ایرنا سخن می گوید و بیان می کند: قیاس با گذشته مطرح نیست بلکه امروز کارها به اهلش سپرده شده است.
وی اظهار کرد: در هنرهای هفت گانه آسیب شناسی صورت گرفته و برهمین اساس در هر شاخه هنری شورای سیاستگزاری و راهبردی تشکیل شده است.
وی ادامه داد: استان در بخش هنر به سمت هنر فاخر گام برداشته و نتیجه آن اجراهای متعدد و متنوع کنسرت ها، تئاترها و … در ماه های اخیر است.
فاضلی خویش را مدیون پیشکسوتان عرصه هنر در گیلان می داند و برای فضای ایجاد شده در استان از آنان سپاس می گزارد.
می گویند نمی توان برگشت و آغاز خوبی داشت اما می توان شروع کرد و پایان خوبی داشت؛ این روزها تکرار پر بسامد شعر و موسیقی و تئاتر در گیلان بگونه ای است که وقت برای فرهنگ دوستان در سکوت نمی گذرد، بیش باد…